W przeddzień Narodowego Święta Konstytucji obchodzimy, ustanowiony w roku 2004, Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. W intencji ustawodawcy było, by 2 maja biało-czerwone były wszędzie obecne. Różnie z tym jest, z pewnością jednak nie tak, jak być powinno. A wiecie, że flaga narodowa winna być eksponowana w zgodzie z przestrzeganiem prawa i zasad?
Nim ustanowiono Dzień Flagi, zwykły obywatel nie mógł jej wywieszać, gdzie i kiedy chciał. Zobaczcie, musiało minąć ćwierć wieku, nim nasi wybrańcy do parlamentu uświadomili sobie, że trzeba zmienić komunistyczne przepisy dotyczące wywieszania flagi RP przez obywateli! Oczywiście, sankcje za „nieautoryzowane” wywieszanie flagi były martwe, ale formalnie obowiązywały, co nie świadczy dobrze o tych, którzy kreowali prawo w III RP.
Mamy więc niekomunistyczne przepisy z… nowymi sankcjami. Od 20 do 5000 zł. Na przykład: nie wolno obywatelom wywieszać flagi na dachu prywatnej posesji, bo do tego prawo mają tylko urzędy państwowe i samorządowe. Jeśli obywatel Kowalski wywiesiłby flagę na maszcie usadowionym na dachu swojej willi, to można byłoby domniemywać, że jest ona… siedzibą urzędu.
Kiedy, gdzie i jak eksponować flagę narodową określa tzw. protokół flagowy.
Na fladze nie wolno umieszczać jakichkolwiek napisów czy rysunków. Flagi z nazwą miasta, z którego przyjechali kibicować narodowej reprezentacji, naruszają protokół i (teoretycznie) grozi za coś takiego grzywna.
Przepisy stanowią, że „nie należy nadużywać symboli państwowych podczas akcji protestacyjnych organizowanych przez grupy zawodowe lub społeczne, jeżeli nie jest to związane z walką o dobro całego narodu”.
Często widzi się obywateli dzierżących flagi z godłem narodowym. Źle. Taka flaga jest zastrzeżona wyłącznie dla grupy podmiotów określonych w ustawie o godle, barwach i hymnie narodowym RP. Taka flaga może być umieszczana m.in. w placówkach dyplomatycznych, na lotniskach, w kapitanatach portów i na statkach morskich, na samolotach cywilnych podczas lotów zagranicznych…
A oto kilka przykładów postępowania z flagą narodową według zaleceń Najwyższej Izby Kontroli:
▪ jeżeli flaga RP jest umieszczona na pojeździe, powinna znajdować się po jego prawej stronie;
▪ jeżeli flaga jest umieszczona na podium mówcy, powinna znajdować się na prawo od mówcy, zwróconego twarzą do słuchaczy, lub płasko na ścianie, nad mówcą lub za nim;
▪ po przecięciu wstęgi w barwach państwowych z okazji uroczystości otwarcia jakiegoś obiektu lub odsłonięcia pomnika, wstęgę należy zabezpieczyć, aby nie upadła na ziemię, nie leżała na ziemi, ani nie była deptana;
▪ jeśli używa się flagi do przykrycia posągu lub pomnika podczas uroczystości jego odsłaniania, nie można dopuścić, aby flaga upadła na ziemię…
Z tą przedostatnią zasadą można polemizować. Bowiem nie brakuje znawców uważających, że nie powinno się przecinać wstęgi biało-czerwonej, bo jest to… niszczenie flagi.
O tym, że eksponowana biało-czerwona nie może być zniszczona, wiedzą wszyscy. O tym, że „zniszczona” nie oznacza wyłącznie „potargana” – to już wiedza nie jest powszechna. A za zniszczoną uważa się flagę o barwach… wypłowiałych. Jeśli już jesteśmy przy barwach...
To niezbyt często używa się flag z ustawową czerwienią, taką jak na załączonej do tej informacji ilustracji. Co prawda ustawa głosi, że „barwami Rzeczypospolitej Polskiej są kolory biały i czerwony, ułożone w dwóch poziomych, równoległych pasach tej samej szerokości, z których górny jest koloru białego, a dolny koloru czerwonego”, ale jak widać na załączonym obrazku „białe” nie do końca jest „białym”, a „czerwone” „czerwonym”.
A generalizując: lepiej, by obywatele wywieszali „nieregulaminowe” flagi niż mieliby zapomnieć o ich eksponowaniu.